- De stoel voor volwassenen die niet wordt gebruikt is weggehaald. Zo is er meer speelplek.
- De zitzak werd nauwelijks gebruikt. Op bed is een nieuwe comfortabele plek ontstaan door grote kussens.
- Een hoekbureau biedt plek aan het spelen met treinrails, het laten staan van bouwwerken of het tentoonstellen van (gevonden) spullen.
- Een wandje scheidt slapen van spelen. Er ontstaat een verduisterd hoekje, waar op de muur gekrijt kan worden.
- Dezelfde kast gehalveerd biedt een rustiger beeld en geeft bovendien ruimte aan het uitstallen van vondsten.

Vraag: interieurstyling huiskamer bij afwezigheid bewoners
Wens: warmte, sfeer, rust en kleur
Gezin: vader, moeder, dochters van 10 en 8 jaar

Kleur: petrolblauw en ambergeel in basis van wit, bruin & taupe
Materialen: glas voor transparantie. Karpet en kussens voor tastzin.
Vormen: ronde vormen doorbreken rechte hoeken. Grote gebaren doorbreken setjes van twee.

Inspiratiebron: Herfst
Kleuren: zwart, wit, okergeel, bruin, cognac, taupe
Thema: hotelluxe, ontbijt op bed
Eigenheid: door keuze voor kleur / materiaal
Variatie: keuze uit diverse materialen en afwerkingen
Zintuigen: tast in textuur, consequent kleurgebruik, geur en smaak van kaneel
Extra: oog voor detail

Sommige vrouwen voelen het al kriebelen als de constatering ‘zwanger’ net is verschenen. De babykamer moet in orde zijn. Groot gelijk om daar op tijd mee te beginnen, want het is leuk en hoort bij het wij-worden-ouders-proces. De babykamer is één van de meest concrete manieren om je het leven na de 9 maanden zwangerschap voor te stellen. Een andere manier is om alvast flink met je neus in de Zwitsal zitten.

Als omgevingspedagoog let ik erop dat een babykamer een prettige omgeving is. Voor baby én ouders. Want zeg nou zelf: de babykamer moet in eerste instantie voornamelijk ingericht worden op ouders, gezien de houding tijdens het verschonen en kleding pakken.
Ook sfeer wordt vaak gekozen vanuit wat ouders aanspreekt, past bij het huis of wat geassocieerd wordt met baby’s. Zachtroze en –blauw is goed, maar wie durft te kiezen voor wit, bruin of zwart?

Zoals ik er vaker voor pleit: kruip eens in de belevingswereld van kinderen. Zo kom je erachter wat echt belangrijk is.
Omringende meubels blijken erg hoog te zijn, de figuren op de behangstrook ondefinieerbaar, de knuffel te ver, de vloer te koud en je eigen naam? Onleesbaar.
Hoe kom je tot die fijne plek voor jezelf én je kind?
Voeg eens iets toe op kindhoogte: een zacht(gekleurd) lampje, wisselende foto’s boven de verschoonplek of een zacht kleed in een wat stevigere, neutrale kleur (speelgoed heeft kleur genoeg). En haal soms iets weg op kindhoogte: teveel knuffels, licht waar een kind liggend op de rug direct in kijkt en een veelgekleurd babykleed waar kinderoogjes te dicht op liggen om er vormen in te zien.

Voor wie is de lamp?

Tijdens mijn werkzaamheden in de kinderopvang ben ik er vaak op gericht om hoekjes te vormen. Verschillende hoekjes geven plek aan jonge en oude kinderen, kleine of grote groepjes, druk of rustig spel en schoon of ‘vies’ spel.
Door soorten spel en leeftijden op aparte plekjes te laten plaatsvinden, zijn er minder ‘botsingen’ tussen kinderen en spelen ze geconcentreerder met het spel in die hoek.

Uitgangspunt is dus het idee dat het spelgedrag van kinderen gestuurd kan worden door de omgeving. Omgevingspedagogiek staat voor mij dan ook voor de opvoedende waarde die een ruimte kan hebben. Een voorbeeld:
Een grote open ruimte met een hoop speelgoed nodigt uit tot het combineren van spel. Maar het geeft weinig grenzen aan spel, leidt steeds af en stimuleert tot groter en drukker spelen. Door een begrenzing aan te geven middels een kastje dat haaks op de muur staat, wordt de ruimte in tweeën gedeeld. Op die manier kun je betekenis geven aan de plekjes die aan beide kanten van een kastje ontstaan.

Wat voor jouw gezin het beste werkt, hangt af van je kind(eren), de leeftijd(en), je huis, visie op opvoeding en beschikbaar spelmateriaal. Ik wil je graag meegeven stil te staan bij de boodschap die je geeft met een ruimte en de kracht van het begrenzen van speelplekken.

Trots op je zelf gecreëerde speelplek, babykamer of speelkamer? Deel ‘m met me (info@vivifier.nl) en wie weet gebruik ik jouw foto’s bij een volgende blog!

Trots op een slim meubel? Stuur een bericht

De mobile of babygym werkt vrijwel altijd. Een jonge baby die alleen nog op zijn rug kan liggen, oefent met graaien, grijpen en trappelen. Je kind wordt beloond doordat zijn actie (een lichaamsdeel in beweging brengen) gevolg heeft (een mobile-eenheid in beweging brengen). Zwieren of op en neer draaien en dat kunnen herhalen door het zelf in gang te brengen is een enorme ontdekkingstocht.

Soms wordt het geheel versterkt door geluid- en lichteffecten. Tiësto is er niets bij. Iedere baby trekt alles uit de kast als blijkt dat aanraking een klein feestje boven zijn hoofd veroorzaakt. Kans is wel dat de baby zich meer bezig gaat houden met geluid en licht dan met de eigen beweging. En als de batterijen op zijn, is de magie van het mobile ook verdwenen.

In mijn werk zie ik de baby-gym toestellen overal verschijnen: baby in de box, pretbrug erover. Beetje jammer, als je je bedenkt dat een baby ook heus al voorkeuren heeft en open staat om van alles te ontdekken. Ervaring bestaat vooral door herhaling, maar om nu steeds geconfronteerd te worden met vrolijk zwierende vormpjes boven je zodra je op je rug ligt…? Verplaats je eens in je kind. Ga eens met je hoofd onder een mobile liggen. Hoe leuk is je dagelijkse uitzicht? Hoe sprekend zijn hangende (knuffel)vormen van de onderkant? Geef ‘m een zwaai, zoals je normaal vanuit grote-mensen-hoogte doet: gaat het te wild, te langzaam, is het überhaupt nodig?

Wat ik hiermee wil zeggen is: ben je eens bewust van spelmateriaal dat zo vanzelfsprekend bij baby’s lijkt te horen. Sta er eens bij stil als je een mobile koopt, je baby eronder legt of het touwtje aantrekt voor een nieuwe draaironde. Met het liggen onder een baby-gym is de bewegingsvrijheid van je kind behoorlijk beperkt. Iedere beweging van de baby krijgt zo een gevolg. Geef je kind ook regelmatig de ruimte om en tegemoet te komen aan andere behoeftes en nieuwe bewegingen te oefenen. Eenmaal omgerold is de wereld 180 graden gedraaid, een heel nieuwe benadering!